ODPOWIEMY NA TWOJE PYTANIA:

 

ZADZWOŃ LUB NAPISZ

Formy Opodatkowania działalności gospodarczej

W momencie zakładania działalności gospodarczej konieczne jest podjęcie decyzji o formie opodatkowania. W Polsce możliwy jest wybór spośród czterech form.

Czym charakteryzuje się każda z form rozliczenia? O tym piszemy w dalszej części artykułu.


Czytaj dalej

Zwolnienia chorobowe

 

Za czas nieobecności w pracy spowodowanej chorobą może zostać pracownikowi wypłacone wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy. Aby jednak powyższe świadczenia zostały wypłacone pracownik musi posiadać odpowiedni okres ubezpieczenia chorobowego (tzw. okres wyczekiwania). Okres ten jest różny, w zależności od jego charakteru i wynosi:

- obowiązkowo 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, np.: pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę,

- dobrowolnie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, np.: zleceniobiorcy, zatrudnieni na podstawie umowy zlecenia.

Do okresu wyczekiwania zalicza się poprzednie okresy podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub też była spowodowana np. urlopem wychowawczym.

Oczywiście istnieją sytuacje kiedy powyższy okres wyczekiwania nie obowiązuje, są to m.in.:

- absolwenci szkół wyższych, jeśli zostali objęci ubezpieczeniem chorobowym w terminie 90 dni od dnia ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych.

- posłowie, senatorzy w sytuacji gdy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w terminie 90 dni od ukończenia kadencji,

-ubezpieczeni gdy niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem w pracy, drodze do/z pracy,

- ubezpieczeni, którzy mają co najmniej 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego,

- funkcjonariusz Służby Celnej, który przyjął propozycję pracy i stał się pracownikiem

 w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej.

Każdy przypadek należy rozpatrzyć indywidualnie i dokładnie zbadać okres wyczekiwania.

Wynagrodzenie chorobowe wypłacane jest przez pracodawcę, (na podstawie art. 92 Kodeksu pracy) z jego środków, za okres:

- pierwszych 33 dni choroby w roku kalendarzowym dla osób do 50 roku życia,

- pierwszych 14 dni choroby w roku kalendarzowym dla osób powyżej 50 roku życia.

Dla osób powyżej 50 roku życia, czternastodniowy okres wynagrodzenia chorobowego przysługuje od następnego roku kalendarzowego, w którym ukończono 50 lat.

Wynagrodzenie chorobowe wypłacane jest przez pracodawcę i wynosi 80 % podstawy. Jest to wynagrodzenie, które gwarantuje Kodeks Pracy i nie może ono zostać zmniejszone np.: do 70%.

Podstawę wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie pracownika wypłacone:

-za okres ostatnich 12 miesięcy kalendarzowych, poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolności do pracy lub

-za pełne kalendarzowe miesiące ubezpieczenia, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia.

 

Wynagrodzenie chorobowe może zostać wypłacone w wysokości 100 % podstawy w ściśle określonych przypadkach. Przysługuje ono m.in.:

- w czasie choroby w okresie ciąży,

- w przypadku wypadku w drodze do/z pracy

-w czasie poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przez kandydatów na dawców komórek oraz poddaniu się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.

Po wykorzystaniu pierwszych 33/14 dni wynagrodzenia chorobowego pracownikowi wypłacany jest zasiłek chorobowy. Zasiłek chorobowy finansowany jest z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i może być wypłacany:

- przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przypadku firm zatrudniających i zgłaszających do ubezpieczenia chorobowego mniej niż 20 pracowników, zgodnie ze stanem na dzień 30 listopada poprzedniego roku,

- przez Pracodawcę, który zatrudnia co najmniej 21 osób, zgodnie ze stanem na dzień 30 listopada poprzedniego roku. Zasiłek zostaje wypłacony przez Pracodawcę, który odlicza sobie kwotę wypłaconego zasiłku ze składek wpłacanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Zasiłek chorobowy przysługuje za okres niezdolności do pracy, maksymalnie przez okres :

-182 dni,

- 270 dni w sytuacji gdy niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży (kod „B” na zwolnieniu lekarskim), bądź też jest spowodowana gruźlicą (kod „D” na zwolnieniu lekarskim.)

 

Wysokość zasiłku chorobowego wynosi:

- 80% podstawy wymiaru, zasiłek chorobowy oraz zasiłek chorobowy dla osób powyżej 50 roku życia między 15 a 33 dniem pobytu w szpitalu,

-70% podstawy wymiaru, zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu,

-100% podstawy wymiaru w przypadku zasiłku chorobowego w czasie choroby w okresie ciąży, w przypadku wypadku w drodze do/z pracy oraz w czasie poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przez kandydatów na dawców komórek lub poddaniu się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.

 

Zasiłek chorobowy należy się również, jeśli niezdolność do pracy powstała po ustaniu ubezpieczenia. Zasiłek chorobowy przysługuje, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego:

- nie później jednak niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego lub

- nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego - w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby (oznaczonej w zaświadczeniu lekarskim kodem literowym "E").